× If you don’t speak "Farsi" contact Dr. Vaghardoost directly by sending a message on Whatsapp or Telegram: +989123366511

تاریخچه جراحی بینی

رینوپلاستی

جراحی زیبایی بینی (یونانی: rhinos "بینی" + Plassein "شکل دادن") یک روش جراحی است که معمولا با جراحی گوش و گردن، جراحی فک و صورت یا جراحی  پلاستیک به منظور بهبود عملکرد بینی (جراحی ترمیمی) یا بهبود ظاهر بینی (جراحی زیبایی رینو پلاستی) انجام می شود. رینوپلاستی همچنین عموما دوباره شکل گیری بینی یا ساخت بینی نامیده می شود. جراحی بینی را می‌توان به منظور برآوردن اهداف زیبایی یا اهداف ترمیمی به ‌منظور اصلاح آسیب ها، نقص مادرزاد یا مشکلات تنفسی اعمال کرد. جراحی بینی می‌تواند با دیگر عمل های جراحی مانند بزرگ کردن چانه به‌ منظور بهبود نتایج زیبایی ترکیب شود.
 

تاریخچه جراحی بینی

جراحی ترمیمی بینی ابتدا توسط ساشروتا پزشک مهم در هند باستان، کسی که غالبا به عنوان پدر جراحی پلاستیک شناخته شده، انجام شده است. ساشروتا ابتدا بازسازی بینی را در نوشته اش ساشروتا سامهیتا در حدود 500 سال قبل از میلاد مسیح توصیف کرد. او و شاگردان بعدیش از رینوپلاستی برای ترمیم بینی هایی که به عنوان مجازات برای جرم ها قطع شده بودند استفاده می کردند. تکنیک های رینوپلاستی فلپ پیشانی که او توسعه داد تقریبا تا به امروز بدون تغییر مانده است. این شناخت از جراحی پلاستیک در هند تا اواخر قرن 18ام همانطور که می توان در گزارشات منتشرشده در مجله جنتلمن مشاهده کرد وجود دارد. (اکتبر، 1794)
پیش سازهای جراح های مدرن رینوپلاستی شامل جان دیفن باخ (1847-1792) و ژاکوب ژوزف (1934-1865) می باشند، کسانی که از برش های خارجی برای کاهش جراحی بینی استفاده کردند. جان اورلاندو رو (1915-1848) با اجرای اولین رینوپلاستی داخلی در آمریکا در 1887 اعتبار یافت.
قبل از دهه 1970، تمام جراحی های رینوپلاستی از طریق روش داخلی اجرا می شد که غالبا رینوپلاستی بسته نامیده می شد. گرچه، در 1973 دکتر ویلفرد اس گودمن یک مقاله تحت عنوان روش خارجی رینو پلاستی منتشر کرد که به آغاز یک تغییر در تکنیک های رینوپلاستی چیزی که به عنوان رینوپلاستی باز شناخته شده کمک کرد. تکنیک رینوپلاستی باز بعدا توسط دکتر جک اندرسون در مقاله اش رینوپلاستی باز اصلاح و عمومی شد. این روش باز رینوپلاستی در آن زمان محبوب شد اما به طور عمده برای رینوپلاستی برای اولین بار مورد استفاده قرار گرفت و نه برای رینوپلاستی ترمیمی.
در 1987، دکتر جک پی گانتر، شخصی که تحت نظر دکتر اندرسون آموزش دیده بود مقاله ای که توصیف کننده شایستگی های رویکرد رینوپلاستی باز برای رینوپلاستی ثانویه بود منتشر کرد. این یک تغییر بزرگ در روش فوق برای درمان ناهنجاری های بینی که برخاسته از رینوپلاستی قبلی بود، می باشد.
زمان انتشار: يكشنبه 03 شهريور 1392 (4 سال قبل)
تعداد بازدید: ۱۹۶۲